ضميمه يکم : « اصول پايه ای »

ضميمه يکم : « اصول پايه ای »

 

کانون کنشگرايان ايران

 

 

اصول پايه ای کانون عبارتند از :

 

آزاديخواهی ، مردم سالاری ، جدايی دين و دولت

 

برای تعريف و تشريح اين اصول به چهار منشور اساسی و بنيادين حزب مراجعه شود. اين منشورها برگرفته از بيانيه جهانی حقوق بشر هستند و جزئيات باوری کانون را تشريح می کنند.

 

يکی از کنش های کانون در فردای آزادی ايران ارائه اين منشورها به مجلس موسسان برای کمک به تدوين قانون اساسی فردای ايران خواهد بود . اين اصول و منشورها می توانند هم پيش گفتاری و هم منبعی برای تدوين قوانين آينده قانون اساسی نظام مردم سالار ايران نوين و آزاد باشند.

 

آزاديخواهی : (منشور حقوق اساسی و طبيعی بشر)

 

ما خواستار احترام و پايبندی به آزادی های سياسی ، اجتماعی و فردی هستيم. آزادی حد ندارد مگر آنجا که به آزادی ديگری لطمه بزند.

 

مردم سالاری : (منشور مردم سالاری و منشور رشد و تکامل در جامعه)

 

به باور ما يک جامعه پويا و متکامل مردم سالار است. مردم سالاری بدين معناست که مردمان حق انتخاب از ميان گزينه های متفاوت را دارا هستند. تنها معيار رای مردم است و هر انتخابی نيز از نظر زمانی محدود و مشروط به تداوم مقبوليت مردم است. يکی از مشخصات مهم نظام مردم سالار امکان تبديل شدن اقليت به اکثريت در جامعه است. نيروهای سياسی ای که بخاطر دست نيافتن به اکثريت آرای مردم در خارج از دولت قرار می گيرند ، بايد فرصت تبليغ و فعاليت در جامعه برای دستيابی به رای اکثريت را در انتخابات بعدی داشته باشند. حکومت مردم سالار موظف است شرايط لازم عملی و حقوقی را برای اين منظور فراهم نماید.

در نظام مردم سالار حفاظت از تماميت ارضی ايران وظيفه هر دولت خواهد بود و همچنين مناطق و استانها از اختيارات لازم برای اداره امور اداری منطقه خود برخوردار خواهند بود.

 

جدايی دين و دولت : (منشور جدايی دين و دولت)

 

دولت و حکومت دين رسمی ندارد. ايران از اقوام و باورهای دينی متفاوت تشکيل شده اند و هيچ دينی نسبت به دين ديگری برتری ندارد. اعتقادات مذهبی مردم مورد احترام ولی نمی توانند منبع و يا ماخذ تصميم گيری و قانون گذاری کشوری در حوزه های اقتصادی ، قضايی و يا اداری باشند. در تقويم رسمی کشور تنها اعياد و يادبودهای مهم اديان رايج مندرج و در صورت نياز به عنوان روزهای تعطيل اعلام خواهند شد.

در نظام مردم سالار مورد نظر ما نهادهای دينی فرصت تشکل و تکامل فرهنگی خود را خواهند داشت ولی اجازه حضور و دخالت سياسی را نخواهند داشت. داشتن و يا نداشتن باور دينی برای مديران منتخب مردم در دولت مورد اشکال نيست ولی حق دخالت دادن باورهای خود در امور دولتی را ندارند.

در جامعه هر فردی در داشتن و يا نداشتن باور دينی آزاد است . تنها باورها و اديانی که ضرر رسانی آنها بتوسط مراجع قضايی ثابت شده اند محدود و در صورت نياز ممنوع خواهند شد.

 

 

برای توضيح بيشتر به منشورهای کانون مراجعه شود:

http://koneshgarayan.org/

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *