طرح تشکيل شورايی مرکزی

طرح تشکيل شورايی مرکزی

برای مديريت براندازی و گذر از جمهوری اسلامی

 

 با نام و به ياد همه قربانيان ظلم و استبداد رژيم ولايت فقيهی جمهوری اسلامی

با باور به آزادی و مردم سالاری برای فردای ايران

 و همـگام با همه هم ميـنهانی که همچون ما در جهـت رهـايی ايـران از هيچ کوشـشی کوتاهی نمی کنند ؛ ما بر اين باوريم که ايـران و ايرانيان شايسته داشتن نظامی بسيار بهتر از جمهوری اسلامی هستند و هر روز که از عمر ننگين اين حکومت می گذرد زيـانی اسـف بار و جبران ناپذيـر به  ايـران و ايـرانی وارد می شود. تلاش برای سرنگونی و براندازی اين رژيم لازم و ضروری است. براندازی جمهوری اسلامی بايد بتوسط مردم ايران و در مبارزه ای همه گير و مردمی انجام گـيرد. نيروهای سياسی جامعه ايرانی موظفند که با ارائه انگيزه های خود و با ايجاد انسجام و برنامه در ميان خود مديريت و نمايندگی اين مبارزه را به عهده بگيرند.

 

هدف طرح  : تشکيل شورايی مرکزی متشکل از همه جناحها ، جريانها و نيروهای سياسی در جامعه ايرانی ( بجز وابستگان به نظام جمهوری اسلامی ) است. همه آنهايی که به لازمه براندازی جمهوری اسلامی و استقرار نظامی مردم سالار در فردای براندازی اعتقاد دارند.

 

وظيفه اين شورا : نه ايجاد يک وحدت کلمه ، که احيای يک همبستگی در عمل با باور به حق انتخاب مردم در فردای براندازی است. ابتدا اين شورا مديريت مبارزه را به عهده می گيرد. سپس پس از براندازی و ملحق شدن نيروهای داخل کشوری که تا آنموقع مشارکت پنهانی داشته اند ، شورای رياست دوران گذار را برای اداره امور معمولی کشور در دوران گذار به عهده می گيرد. در دوران گذار شورای رياست ، نظام حاکم دائمی نخواهد بود. تنها موظف است که رفراندمها و انتخابات لازم برای انتقال قدرت به نمايندگان واقعی مردم و تثبيت حکومت منتخب مردم را انجام بدهد.

 

 مرحله های لازم برای اجرای طرح عبارتند از :

 

 مرحله نخست : انسجام و معرفی نيروها

 

نيروها ، جريانها و جناحهای فکری و سياسی جامعه اپوزيسيون هر کدام ابتدا به انسجام درون گروهی خود می پردازند ، نيروهای هم فکر خود را جمع آوری نموده و هر کدام انگيزه ای برازنده امروز و فردای جامعه ايرانی را ارائه می دهند. ارائه کتبی و علنی باورهای فکری و سياسی در امروز و برای فردای ايران عملی مثبت و لازم برای مشخص نمودن نيروهای موجود و ايجاد اعتماد در ميان مردم  است. اعتمادی که برای به حرکت در آمدن در مرحله مبارزه لازم و ضروری است.

 

  • انسجام درون گروهی می تواند بصورت حزبی و يا شورايی باشد و هيچ باکی از بودن احزاب و شوراهای متنوع و متعدد نبايد باشد چرا که در مقابل انحصار طلبی جمهوری اسلامی همه ما به کثرت گرايی و تنوع فکری ـ سياسی باور داريم.
  • ارائه باورها می تواند بصورت منشور ، مانيفست و يا حتی پيش نويسی از قانون اساسی مورد نظر گروه برای فردای ايران باشد. مهم آگاهی رسانی به مردم و ارائه گزينه های متعدد برای انتخاب در فردای براندازی است.

 

مرحله دوم : تشکيل شورای مرکزی

 

پس از مشخص شدن نيروهای موجود در اپوزيسيون ، هر کدام نماينده ای را برای تشکيل شورايی مرکزی معرفی می کنند. بديهی است که هر حضوری بايد نماينده جريان فکری و حزبی مشخص و واحدی باشد. کل شورا انعکاسی حقيقی از واقعيت و چگونگی جامعه اپوزيسيون ايرانی خواهد بود. نيروهای داخل کشوریِ همگام با اين شورا به خاطر ملاحضات امنيتی حضوری پنهانی و غير مستقيم خواهند داشت ولی به يقين پس از براندازی به اين شورا برای اداره دوران گذار ملحق خواهند شد.

 

  • اين شورا همواره گشوده خواهد ماند که نيروهای ديگر و جديد بتوانند حتی پس از آغاز به کار ، به اين شورا نماينده بفرستند . بديهی است که نيروهايی که پس از آغاز به کار ملحق می شوند ، مصوبات قبل از حضورشان را بايد قبول نمايند.

 

 مرحله سوم : مديريت مبارزه و تنظيم دوران گذار

 

شورای مرکزی اپوزيسيون موظف خواهد بود که رهنمودهای لازم را برای انجام مبارزه ای کارساز و پيروز تا هنگام براندازی ارائه بدهد. همراه با ارائه اين رهنمودها و در اولين فرصت اين شورا طرحی جامع و زمانبدی شده را نيز برای دوران گذار تدوين می کند. تعريف دوران گذار و زمانبندی آن يکی از مهمترين دغدغه هايی است که در نبود آن اذهان آزاد ، و دستها برای فعاليت بازتر می شوند.

 

 

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *