آگاهی‌ رسانی

آگاهی‌ رسانی

کورش پاسیار (سویس)آدمین سایت کانون, تهیه کننده اخبار سایت, عضو کمیته تبلیغات و مسئول کمیته آموزه‌های مفیدKurosh Pasyar(Schweiz), zuständig für die Kanoun-Internetseite, Nachrichten, Public Relationship und dienlichen Lehren
کورش پاسیار (سویس)آدمین سایت کانون, تهیه کننده اخبار سایت, عضو کمیته تبلیغات و مسئول کمیته آموزه‌های مفیدKurosh Pasyar(Schweiz), zuständig für die Kanoun-Internetseite, Nachrichten, Public Relationship und dienlichen Lehren

با درود به روان پاک همه جان باخته گان راه آزادی و تمامی آزادی خواهان ایران و ایران

امروز می خواهم به عنوان یک جوان ایرانی که در این راه گام نهاده است و تا حدودی تلخی آن را چشییده و به دور از وطن وخانواده آواره غربت گردیده با شما خوانندگان این دلنوشته بحثی داشته باشم و شاید کمی به علل این کوچ اجباری نگاهی بیاندازم وشاید به دنبال راه چاره ای برای این مشکلات باشم ،بگذارید از آنجا شروع نمایم که با گذشت سی وسه سال از حکومت ننگین جمهوری اسلامی هنوز اندر خم یک کوچه و به دنبال آزادی هستیم ،غافل از اینکه در راه آزادی در ابتدا باید آزادگی را بیاموزیم و برای آزادگی انسان ها ارزش قایل شویم ،بیشتر دوست دارم بگویم که توان شنیدن عقیده ها و نظرات مختلف را داشته باشیم و بتوانیم در کنار هم به نقاط مشترک در دیدگاه هایمان برسیم ونقاط ضعف و قدرت همدیگر را بهتر بدانیم .در اکثر مواقع وقتی به بحث با دوستان می نشینیم ،از هر گروه و حزبی،بیشتر سعی بر گفتن عقاید سردمداران گروه دارند ولی خود شاید کنکاشی راجب به این مسایل نداشته و بیشتر مواقع در بحث های به خصوص اینترنتی مثل فیس بوک این صحبت ها تبدیل به مشاجره و ناسزا میگردد…
دلیلش چیست ؟ چرا ما ایرانیان نمی توانیم با هم به بحث و گفتگو بنشینیم ؟ چرا عادت کرده ایم به مذهب و عقاید و اقوام گوناگون توهین کنیم؟چرا همگی تک رو هستیم ؟
وقتی با همدیگر وارد بحث می شویم و در مورد مبارزه و هدف آن صحبت می نماییم و از همدیگر می پرسیم که خوب اگر ایران آزاد شد به چه نوع قانون اساسی احتیاج است ،یا چه شکل حکومتی مناسب ایران باید برای آن پدیدار شود که همه اقوام و مذاهب و عقاید بتوانند آزادی بیان داشته باشند ،یا سکوت می نماییم و یابه پرچم یک حزب می چسبیم و باز منشور آن حزب را تکرار می نماییم…
دلیلش چیست؟ آیا دلیلش بیشتر عدم آگاهی ما نیست ؟ آیا دلیلش این نیست که ما در طول این سالها توسط سیستم آموزش و پرورش این رژیم اینگونه تربیت شده ایم ؟ شاید قبل از رسیدن به آزادی باید در درون خود انقلابی داشته باشیم وبیاندیشیم چه حکومتی و چه نوع آزادی می خواهیم؟
حکومت جهل و جور و فساد تنها چیزی که میخواهد نا آگاهی مردم و پاشیدن بذر نفاق و دورویی در جامعه است زیرا اگر مردم از هر دید و عقیده ه ای یکدست و یکصدا شوند تبدیل به قدرتی می گردند که هیچ حکومتی نمی تواند از پس آنها بر بیاید. این حکومت در این سالها همواره کوشیده است با ترویج خرافه پرستی و نا آگاهی مردم وفقر و فلاکت هر چه بیشتر ظلم و ستم خود را افزایش دهد ،همیشه در نظام آموزشی خود سعی می نماید که انسانها را سرگرم مسایل دینی و معیشتی نماید و روحیه تحقیق و جستجو را در مورد مسایلی چون آزادی و مذهب از جوانان ما بگیرد و امروزه به راحتی با فیلترینگ سایت های اینترنتی مخالف دین و سیاست و حتا سایت های اجتمایی به این هدف رسیده است و در همه مراحل سعی نموده از همان ابتدا با محدود نمودن مسایل دینی و سیاسی از بحث و گفتگو در مورد آن جلو گیری نماید .زیرا بحث و گفتگو و تحقیق بر روی این مسایل ریشه این حکومت را می سوزاند و آگاهی مردم هر روز فشار را بر آنان بیشتر می سازد .این مسایل نه تنها در ایران بلکه در میان افراد اپوزسیون نیز پدیدار شده است .حکومت سعی دارد با فرستادن افراد مختلف در میان مردم و اپوزسیون به نام آزادیخواه دست به تخریب بزند و نگذارد این صدا ها تبدیل به فریاد محکمی بر علیه ایشان شود .
این حکومت سعی داشته با استفاده از وطن فروشان و معلمان فاسد و جنایت کار هر روز دو رویی و خرافات رابیش از پیش گسترش داده و این عوامل با بدست آوردن اعتماد در بین بزرگان اپوزسیون اهداف شوم خود را که« همانا دلسرد نمودن مردم از رسیدن به آزادی وتخریب شخصیتی چهره های شناخته شده راه آزادی و معرفی آنان به عنوان افرادی نا لایق» به پیش برند …
حال راه حل مبارزه با این حکومت پست و نادان که همواره تلاش بر از بین بردن فرهنگ و تمدن و ارزش های والای انسانی داردچیست؟ آیا نه این است که ابتدا باید در خود انقلابی نماییم و سپس شروع به مبارزه فرهنگی بر علیه اینهمه دو رویی و خرافات انجام دهیم ،در سطح جوامعی که در آن حضور داریم ،دست به آگاهی رسانی زنیم و در بحث ها سعی بر اطلاع رسانی نماییم.اگر چنین نشود ما نتوانیم به همدیگر آگاهی رسانیم و آزادگی را در بین هم گسترش دهیم،آیا میتوانیم مبارز حقیقی راه آزادی شویم و این ظلم و ستم را از دامان ایران عزیزمان پاک نماییم …؟مگر می شود با نداشتن آگاهی عوامل کثیف را شناسایی نمود و نگذارد آنها به اهداف شومشان برسند ….امروز راه حل مبارزه واقعی ،برای داشتن کشوری آزاد با مردمانی آزاده ،مبارزه در جبهه فرهنگی و اطلاع رسانی از هر راهی میباشد.

تابستان ۲۰۱۱

با مهر

کورش پاسیار

na be jomhurin eslami

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *