منصور اسانلو و حشمت الله طبرزی در مورد انتصبات رژیم ننگین جمهوری اسلامی

منصور اسانلو و حشمت الله طبرزی در مورد انتصبات رژیم ننگین جمهوری اسلامی

Barandazan

منصور اسانلو

در ۴ اسفند ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. وی رهبر سابق سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) است که در پی مبارزات کارگری و برای احیای حقوق کارگران بارها[۲] توسط دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی ایران[۳] تحت بازجویی[۴] قرار گرفته‌است.

اصانلو کماکان بر حق قانونی داشتن اتحادیه‌ای مستقل و غیر دولتی به صورت کاملا قانونی اصرار می‌ورزد.

ابتدا او را در دی ۱۳۸۴ و در پی اعتراضات کارگری دستگیر و به مدت ۸ ماه بازداشت کردند. در مدت این ۸ ماه چیزی حدود ۳ ماه آن را در انفرادی سپری کرد.

وی در مرداد ۱۳۸۵ با قید وثیقه سنگین آزاد شد ولی بعد از آزادی تا ماه‌ها بعد تحت کنترل قرار داشت تا اینکه مجدداً در ۲۸ آبان ۱۳۸۵ در خیابان و در حالی که با ابراهیم مددینایب رئیس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد به ادارهٔ کار می‌رفتند تا به وضعیت کارگران اخراجی رسیدگی کنند مورد ضرب و شتم قرار گرفت و ربوده شد.[۵] و بعد اعلام کردند که اوسانلو در زندان اوین به سر می‌برد.[۶] اسانلو یک‌ماه بعد از این تاریخ مجدداً با قید کفالت آزاد شد.

بعد از این اتفاق‌ها اسانلو دیگر چهره‌ای شناخته شده در سطح ایران و جهان و در مجامع کارگری[۷] بود و فشارهای وارده بر او و سندیکای تحت رهبری او اعتراض گسترده‌ای را در سطح ایران و جهان در برداشت[۸] و بر همین اساس سندیکای اتوبوسرانی شرکت واحد به عضویت رسمی و دائمی اتحادیه بین‌المللی کارگران حمل و نقل (ITF) و تحت حمایتسازمان بین‌المللی کار (ILO) قرار گرفت و در پی این عضویت از اسانلو به عنوان نماینده سندیکای اتوبوسرانی ایران برای شرکت در اجلاس سالیانه ITF (اتحادیه بین‌الملل کارگران حمل و نقل) که در لندن و در تابستان سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷) برگزار شد دعوت به عمل آمد.

اسانلو در این اجلاس شرکت و ضمن ابراز نقطه نظرهای سازنده در ارتباط با وضعیت کارگران اتوبوسرانی ایران و وضعیت معیشتی آنان، مسائلی را پیرامون حل مشکلات کارگران ایران بیان کرد.

دو هفته پس از بازگشت از اجلاس لندن، ماموران امنیتی ایران برای بار سوم او را در خیابان و در حالی که به منزل خود باز می‌گشت مورد ضرب و شتم قرار داده و ربودند[۹] تا فصل دیگری را در زندان اوین[۱۰] تهران بگذراند.

 

حشمت الله طبرزی

(زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۸ درروستای دُرّ از توابع گلپایگان اصفهان) روزنامه‌نگار، فعال دانشجویی – سیاسی و فارغ‌التحصیل رشته مهندسی راه و ساختمان از دانشگاه پلی تکنیک تهران (امیر کبیر) است.

وی که از آغازین سالهای دهه شصت عضو دفتر تحکیم وحدت بود در سال ۱۳۶۳ به همراه برخی دیگر «اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی» را تاسیس کرد.

او از هواداران جدی جمهوری اسلامی از جمله آیت الله سید علی خامنه‌ای و اکبر هاشمی رفسنجانی بود و برای اولین بار از عنوان امام خامنه‌ای برای آیت الله خامنه‌ای استفاده کرد و مروج طرح مرجعیت آیت الله خامنه‌ای بود. اما با آغاز تورم شدید در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی به منتقد وی تبدیل شد و در دوران پس از دوم خرداد نیز به یکی از منتقدان جدی رهبری بدل گشت. او در سالهای پایانی دهه هفتاد به چهره شاخص دانشجویی مخالف جمهوری اسلامی بدل شد و جبهه دمکراتیک ایران را تأسیس کرد و اکنون خود را یک سکولار می‌داند.[۱]

وی مدیر مسئول نشریات «پیام دانشجو»، «ندای دانشجو»،«هویت خویش» و «گزارش روز» بود.[۲] بر خلاف آنکه وی چندی پیش از رویداد ۱۸ تیر ۱۳۷۸ دستگیر و در زندان به سر می‌برد، اما فعالیت گسترده هواداران اتحادیه در جریان اعتراضات تیر ماه۱۳۷۸ نقش عمده‌ای در تشدید برخورد با وی و اتحادیه مذکور داشت.[۳]

هفته نامه پیام دانشجو در سال‌های میانه دهه هفتاد افشاگری‌های گسترده‌ای پیرامون فساد اقتصادی و سیاسی در بدنه جمهوری اسلامی منتشر ساخت و پس از چند نوبت توقیف، لغو امتیاز شد. طبرزدی همچنین چند بار توسط وزارت اطلاعات ربوده شد و مورد تهدید قرار گرفت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *